Został on zbudowany w 1741 r. Wcześniej stała tam drewniana kaplica, do której w 1692 r. przeniesiono obraz św. Stanisława, uratowany z pożaru kościoła parafialnego. Obraz ten słynął cudami, otaczały go liczne wota składane przez okoliczną ludność w oczekiwaniu szczególnej łaski. Kościółek był samodzielną prebendą dla dworu. Na początku XIX w. kościółek padł ofiarą austriackich rabunków i zniszczeń. Próby ratowania kościółka podjął się wikariusz żelechowski, ks. Jan Ossoliński. W 1836 r. kościółek został odrestaurowany dzięki datkom ludności.. Obecnie kościółek jest wykorzystywany tylko raz w roku, podczas odpustu w dzień św. Stanisława (8 maja). Kościół to niewielka murowana świątynia jednonawowa z wydzielonym prezbiterium o ściętych narożach. Z wyposażenia kościoła na szczególną uwagę zasługują również ambona i konfesjonał z XIX w. oraz dwa krucyfiksy barokowe z XVII i XVIII w. Budowla została wpisana do rejestru zabytków (nr rej. A-54/267).